menu

senior.pl - aktywni w każdym wieku

Wróć   Klub Senior Cafe
Zarejestruj się FAQ / Pomoc Szukaj Dzisiejsze Posty Oznacz Fora Jako Przeczytane

28-02-2010 22:56

Patrzcie drodzy,idzie wiosna
taka piękna i radosna.
Ciepłym słonkiem ziemię grzeje,
budzi życie i.....nadzieję.

Poszła zima na rozstaje,
coraz krótsza jej sukienka.
A brzozowym kroczy gajem
prześliczna panienka.

Idzie do nas o poranku,
niesie leśne echo,
zapach mięty i rumianku
już jest..........niedaleko

28.02.10 Honoratka

23-02-2010 15:46

Jestem drobinką,maleńkim pyłkiem,
który na moment zamieszkał w oku.
Przecież istniałam tam tylko chwilkę
taką maleńką,jak życia okruch.

Ale w pamięci Twej pozostałam
jak piękna ważka,w bursztynu kropli.
I choćbyś nawet bardzo się starał
nie zresetujesz i nie wykreślisz.

Gdzieś tam głęboko,w mózgowych zwojach
ślad mój na wieki już odciśnięty.
I choć wyczyścisz tę pamięć swoją
wraca natrętnie.....wraca jak ripley

22.02.10 Honoratka

21-02-2010 18:57

Raz pewien poeta,bardzo roztargniony
wybrał się na spacer,aby szukać wiosnę,
przemierzał ulice,parkowe aleje
chwytał promyk słonka,co igrał radośnie.

Nad brzegiem ruczaju,trochę sie rozmarzył
kiedy ujrzał bazie,najpiękniejsze w swiecie,
lecz prędko posmutniał,powędrował dalej
nie bazi on szukał,ale wiosny przecież.

Przemierzył wdłuż łąkę i polanę w gaju,
oczy wzniósł do góry,na obłok błękitny,
pełnymi płucami wdychał jej zapachy,
lecz młodziutkiej panny ,nie zobaczył nigdzie.

Po takiej wędrówce,wielce utrudzony
wrócił w swoje progi,sen go wkrótce zmorzył.
A przepiękna pani,kroczy coraz śmielej
budzi rwące rzeki,barwy życia ściele.

Maluje zielenią,promykiem osładza
i złociste pyłki,na krzaczkach osadza.
Rankiem się schowała w młodziutkiej leszczynie
zawróciła w głowie,biednemu chłopczynie.

21.02.10 Honoratka

18-02-2010 22:07

Budujesz dom na wzgórzu pragnień,
z nadziei wznosisz fundamenty
i nie wiesz co ci czas pokaże,
bo drzwi już dawno zatrzaśnięte.

Budujesz dom ze swoich złudzeń,
zamykasz w ścianach myśli,strzępy.
Marzenia jeszcze w sobie budzisz,
wspomnienia poszły spać w otmęty.

W majakach nocnych dom się jawi
jako oaza na pustyni.
Więc czemu twoja dusza krwawi
gdy sen się kończy,myśli pustymi?

Na wzgórzu pragnień dom budujesz
więc co jest warte życie twoje?
Ile samotnie można unieść..........
gdy nawet kłamać....trzeba we dwoje.

18.02.10 /Honoratka/

14-02-2010 23:54

Zamieniam dni w oczekiwanie
wtulona w rozległe przestrzenie.
Kroplą goryczy przez duszę czas płynie
bez Ciebie,samotne jest moje istnienie.

Jak tonąca brzytwy się chwytam
zawieszona,w zycia oceanie.
A Ty mojego wołania nie słuchasz.
Przemijasz-znów sama zostanę!

Nie każ mi czekać na siebie zbyt długo,
bo smutek zabija kochanie.
Choć wiem,że powrócisz tu znów 14
To nie wiem,czy mnie tu zastaniesz!?

14.02.10 Honoratka

Strona 1 z 2:
 1 
 > 
Archiwum


Czasy w strefie GMT +2. Teraz jest 00:39.

 
Powered by: vBulletin Version 3.5.4
Copyright ©2000 - 2020, Jelsoft Enterprises Ltd.