 |
 |
|
|||||||
Album Brak zdjęć. Nazwa użytkownika Moje zainteresowania Nie podano żadnych zainteresowań. | Zdjęcie  Forum Data dołączenia: 16-06-2007 Wszystkich postów: 1,420 (0.79 postów na dzień) Liczba postów usuniętych przez moderatora/administrację: 1 O mnie
Szybkie komentarze
 Ostatnie wpisy do bloga 07-09-2010
No i proszę bardzo, znalazłam PRABABCIĘ. Nareszcie!! Niech żywi nie tracą nadziei nawet jak są staruszkami. Staruszka staruszką, ale pomyślałam sobie, że jak jadę na wycieczkę do Wrocławia i spotkam się ze znajomymi z dawnych czasów muszę się odmłodzić. Nie używam żadnych kremów, do kosmetyczek nigdy nie chodzę. Sama jestem sobie sterem, żeglarzem, okrętem. Cerę mam tłustą, sama w nocy się naoliwia. No, ale! Kupiłam krem Vichy z przeceny, jakże by inaczej, za 65 zeta. Kupiłam szczoteczkę do mycia bużki, normalnie. Codziennie rano myję bużkę szczoteczką i kupionym żelem, normalnie kupionym. Potem smaruję, wklepuję i...... czekam. Po dwu dniach już jestem piękniejsza. Nie da się ukryć, widzę to. Pięknieję, z godziny na godzinę. Chyba zrobię jakąś reklamę przecenionym Vichom. Co będzie po tygodniu? Ciekawa jestem bardzo. Obym tylko nie wpadła w euforię. Z powodu swojej urody podkreślonej kremem Vichy na dzień. Rano, wypiwszy kawkę, pojechałam środkami publicznej komunikacji na bazar. Kupowałam schab, dzisiaj wnuczek zażyczył sobie na obiad plus zupa pomidorowa z łazankami, oczywizda babcinej roboty. Inne nie przechodzą przez gardło. Przy stoisku dyskusja! klientka: niedługo będziemy kości oblizywać , takie drogie będzie mięso. ja, diabeł mnie podkusiuł, raczej kawa zadziałała: trzydzieści lat temu to ja już kości oblizywałam (bez sensu mi się wyrwało) klientka: ja kości nigdy nie oblizywałam, zawsze miałam mięso, a taka to się wypasła w komunie i teraz schab kupuje. ja: argumentu nie miałam, zamilkłam, ale zaczęłam liczyć. Trzydzieści lat temu? Nie, to było 60 !!!!!!!!!lat temu jak o czwartej rano chodziłam zająć kolejkę po chleb. Nie do wiary jakie refleksje mnie naszły po tej dyskusii. 60 lat temu! Trudno mi było w to uwierzyć. Prawda jest okrutna. Co tam, deprecha z tego powodu mnie nie bierze. Zaszalałam, dosłownie, z frywolitkami. Kupuję narządy, przyrządy, sprowadzam książki, nawlekam, pruję (to najczęściej) i oblepiona kremem Vichy czekam na cud. Cud ma się objawić w postaci pięknej serwetki jakiej nawet pan Stawasz ze Słupska (słynny specjalista od frywolitkowych cudów) nie dokonał i pięknej bużki promieniejącej brzoskwiniową cerą. Czekam! Napiszę! Jakem frywolna senioritka!  02-04-2010
Myślałam, że sprowokuję jakąś prababcię i znajdziemy wspólny temat do narzekania, bo cóż w tym wieku innego można robić. Dotychczas nie udało się. Nie tracę jednak nadziei, poczkam, poczkam. Na razie czatuję przy gniazdach bocianich i przez zainstalowane tam kamery śledzę z uporem, już maniaczki niemalże. Nie poprzestaję na bocianach. Przenoszę się też na inne kontynenty np. Brazylia. To jest niezwykłe, że można tak przenosić się z miejsca na miejsce. Czy te możliwości osiągną kiedyś granice? Jako emerytka mam dużo czasu na zastanawianie się nad tym co się wokół mnie dzieje. Z przyjemnością patrzę na kierowcę autobusu, który wykonuje swoją pracę. Zwykle są uprzejmi, czasem bardzo stanowczy np. jeśli upierdliwy pasażer, który zapomniał, że ma wysiąść na danym przystanku chce, żeby kierowca zatrzymał się już po ruszeniu autobusu. Ileż pogardliwych słów pod adresem kierowcy poszybowało. Było też tak, że kierowca zatrzymał się poza przystankiem, przed skrzyżowaniem, żeby wysadzić zdezorientowaną staruszkę, która nie mogła znależć właściwego adresu. Była o kulach. Nie wytrzymałam, powiedziałam kierowcy ciepłe słowo. Tak się "zabawiam" jeżdżąc po Szczecinie. Dzisiaj byłam na Jasnych Błoniach zobaczyć kwitnące krokusy. Niedługo zakwitną magnolie. Piękna jest wiosna. Tylko ten czas tak szybko biegnie do przodu. Magnolie są piękne, śliczne, można się upajać ich widokiem. Upajać można się widokiem, miłością, upoić tylko napojami. Dla mnie pozostaje jedynie upajać się widokiem. Wystarczy. Wszystko inne już było, norma wykonana została w procentach. Ilu? Hohoho! W miłości nawet przekroczona. Pięknie było! Prababcinka się rozmarzyła, powspomiała, nie o wszystkim napisała, o nie! 22-03-2010
Czyżbym była jedna, jedyna na tym forum?- prababcia? Nawoływałam już kilka razy, żeby prababcie się odezwały. Cisza! Babcie zamieszczają zdjęcia swoich ukochanych wnuków na forum. Uważam, że im ładniejszy wnuczek (-a), tym większe niebezpieczeństwo wykorzystania zdjęć do niecnych celów. Powstrzymywałam sie długi czas przed zabraniem głosu, ale wreszcie głos wyszedł samodzielnie i objawił się w poście. Wszystkie wnuki są piękne, szczególnie dla babci, dla prababci też. Moja prawnuczka najpiękniejsza! Dla mnie! Ten temat sprowokował mnie do pisania bloga, ale nie tylko! Mam dużo zainteresowań, tych już wykorzystanych do maximum np. podróże i tych, bardziej przyziemnych, fotelowych. Druciki, szydełko, książki, podróże miejskimi autobusami i obserwowanie co się dzieje dookoła. Wiosna się budzi. Na miejce opadłych z drzew listeczków pojawiają się pączki. Moja energia, też pod wpływem słońca, pączkuje i zmusza mnie do wyjścia z domu. Nie lubię wychodzić, nigdy nie lubiłam. Kocham dom i klimat w nim panujący. Mój klimat, sama go wytworzyłam. Czytam posty, podziwiam wszechstronne zainteresowania Forumowiczów. Nie tylko zainteresowania, osiągnięcia. Jednych interesują ptaszki. Zamieszczają piękne zdjęcia. Inni demonstrują pps-y, inni muzykę. Wszystko ciekawe, wciągające. To nie jest lizusostwo z mojej strony, to jest niekłamany podziw. Może dlatego tak to odbieram, że w swoim życiu nie stworzyłam nic szczególnego. Praca i dom, to były moje priorytety. Tak się złożyło, że doszły jeszcze podróże. Wczoraj w dzienniku pokazali, cierpiącego na zanik mięśni, mężczyznę. Napisał książkę. Gdy zapytano, co sprawiło mu największą przyjemność, odpowiedział: kiedy ułożono go na łóżku Ani z Zielonego Wzgórza w pokoiku na facjatce. Pokazano zdjęcie. Dla mnie było wzruszające.Przywołało to moje wspomnienia. Byłam, widziałam. Pokój dla "gapiów" odgrodzony taśmą. Na wieszaku sukienka Ani, prezent od Mateusza. To było też moje marzenie, wydawało się, że nie osiągalne. A jednak! Udało się. Przed domem wielka lipa. Na jej gałęziach, wysoko, w zeszłym roku było gniazdo srok. Latały, znosiły, budowały. W tym roku cisza. Wprawdzie pojawiły się, ale tylko na chwilę i już ich nie widzę. Poczekam, może jeszcze coś z tego będzie. Slońce pięknie świeci, czas wystawić się na świeże powietrze. Wiosenny duch zagnieżdża się we mnie i................. lecimy. Może ogród różany, może Park Kasprowicza, może Jasne Błonia. Piękny jest Szczecin! Tylko w zimie jest paskudny. Kiedy starzec przeżyje marzec, będzie żył. Jeszcze tylko parę dni marca. Jak przeżyję będzie dalszy ciąg. Bay! | Akcja Akcje dostępne są po zalogowaniu. Oceń Oceny dostępne są po zalogowaniu. | ||||||||||||||||||||||||||||||
Sąsiadujące profile 
