senior.pl - aktywni w każdym wieku

To już na koncercie...
Wspominałam chyba kiedyś,
że to w tej hali Arena w 2017 roku,
był samobójczy zamach terrorystyczny.
Zginęło wtedy po koncercie 20 Anglików i dwoje Polaków.

"22 maja 2017 roku w Manchester Arena
miał miejsce jeden z najtragiczniejszych zamachów terrorystycznych
w historii Wielkiej Brytanii.
Zginęły 22 osoby, a ponad 800 zostało rannych."


I dlatego to trzeba było coś zjeść przed koncertem,
bo do wejścia były długaśne kolejki,
kontrole bezpieczeństwa jak na lotnisku.

Hala ogromna, zanim się zapełni, to się czekało:




..................





Miałam lożę jakby VIP-owską
a właściwie to balkonik z trzema fotelami.
Tyle miejsca między fotelami to chyba po to,
żeby było gdzie tańczyć jak "najdzie" ochota:




...................




Nagrywałam cały koncert
ale tu pokażę więcej takich momentów z wygłupami.

Były zabawne zapowiedzi Hausera
ale wszystkie migawki muszę dzielić na trzy,
bo jeszcze gdzieś tam piszę i wklejam.


...................

Zaczęło się od klasyki,
m. in. od fragmentu Jeziora Łabędziego.
Utwór znany, "obsłuchany'
a jednak...

Przed laty (w 1980 roku w Moskwie) miałam okazję oglądać ten balet
w wykonaniu zespołu z Moskiewskiego Teatru Wielkiego.
Wiadomo, artyści najwięksi na tym ziemskim padole jeżeli o balet chodzi
ale wtedy,
jakoś nie odczuwałam tego piękna.
Może dlatego że tam tych tańczących "łabędzi" było wiele
a tu tylko jeden
i na nim można było skupić uwagę?

Na pewno dlatego.
Zachwycił mnie taniec tego pojedynczego łabędzia,
jak już będę w Manchesterze,
to będę "polować" na widowiska baletowe
ale te klasyczne, nie nowoczesne łamańce.




...................


Piękne to w tym wykonaniu:


https://photos.app.goo.gl/ZXL6sFeZXNyJsPsY8


No i nie chce mi się wklejać teraz więcej,
bo jak próbuję sprawdzić czy się filmik wgrał,
to mam komunikat, że "video będzie gotowe za chwilę".
Nie wiem czy to wina seniorka,
czy coś u mnie nie tak,
wkleję,
jeżeli się filmik otworzy po wklejeniu,
to zaraz więcej..


Sprawdziłam,
po wklejeniu też się nie otwiera filmik,
przynajmniej u mnie.
Muszę zaczekać.

Żabo u mnie się otworzył bez problemu, oglądałam, ciarki na skórze i tyle piękna w ruchach tancerki.
Prawdziwe łabędzie mogą się uczyć

Wiedziałam że kto jak kto ale Ty zrozumiesz ten mój zachwyt.
Kładłam to trochę na karb że na żywo, że atmosfera
ale jak oglądałam ten filmik,
to też mi coś po plecach łaziło.

Wow, w punkt.


Tutaj nie zamierzałam dawać "poważnego" repertuaru,
zresztą nie było go za wiele
ale skoro....
to tylko jeden kawałek taki "średniopoważny",
ze względu na tę tancerkę
i to że uwielbiam ten utwór.
Wprawdzie tu nie ma tego monumentalnego, orkiestrowego wstępu,
który wprowadza nastrój grozy
ale z wiadomych względów,
nie mogło go tu być.
Ale i tak jest wow! i wieje grozą.
I ta końcówka na wiolonczeli,
nawet nie dałam rady tak szybko słuchać, jak Hauser grał.

https://photos.app.goo.gl/PEdziEZLgwJ5nsNC8



A jak już wspomniałam o tym upiorze,
to wykonanie które najbardziej lubię
i które nigdy się nie nudzi.
To z Banderasem podoba mi się najbardziej,
wprawdzie śpiewak z niego "taki se"
ale daje radę i co nie dośpiewa, to "dowygląda."


https://www.youtube.com/watch?v=j9qL...start_radio =


Resztę później,
bo z tym czasem, jakoś tak mało go.

Może się otworzy tu:



https://photos.app.goo.gl/kppfRMunNVHZ4oBa6

Żabo tu się otworzył bez problemu i bez czkawki.
Niezły czaruś z niego.

A melodia z "Upioru w operze" przepiękna, zawsze mam dreszcze, jak tego słucham.
I ta dziewczyna...piękny spektakl.

A "Jezioro łabędzie" to już majstersztyk.

To była moja wina, źle kopiowałam.
Właśnie, czaruś, to określenie do niego pasuje.
I zgrywus.
Szczególnie potrafi czarować starsze panie,
będzie to na którymś filmiku.
Na koncercie przeważała dojrzała młodzież i ciut starsza.

Właśnie, spektakl
a ci na scenie z charyzmą i niebywałym talentem,
również aktorskim.

Tak jak pisałam,
jak jeden łabędź,
to można się było skupić na choreografii i mistrzostwie wykonania.


Wkleję zdjęcie tego "łabędzia",
zdjęć niewiele mam, bo filmiki kręciłam.


.................





Dużo było "akcji" na tym koncercie,
kontaktów z publicznością, żartów.

Tu z fragment z tą słynną amerykańską skrzypaczką Caroline Campbell,
jest i tancerka między publicznością,
tym razem "na czerwono".
Potrafi dziewczyna tańczyć w pointach (baletkach), boso
i na wysokim obcasie.


https://photos.app.goo.gl/Cr5PLGjrukmKDDmWA


https://photos.app.goo.gl/3PYVbQ2yn8b3pJRPA



Tutaj muszę coś dodać do filmików,
bo tego nie ma na nich.
Ale jak wspominałam,
wklejam też na inne fora,
nie powtarzam nic
i tu "uciąć" musiałam co nieco dla innych, sorry.


A było jak Hauser jakimś małym ręczniczkiem wytarł pot z czoła,
jakaś pani z pierwszego rzędu poprosiła o ten ręczniczek
( dla mnie to ciut niesmaczne ale cóż).
Hauser podał, przewrócił oczami, panią w rękę cmoknął.
Na filmiku ten czarnoskóry perkusista jakby pozazdrościł
i zrobił to co zrobił:


https://photos.app.goo.gl/w91bW4RsQXikHn459


Tu z kolei Hauser dawał mikrofon osobom z widowni
i jedna emerytka tak okropnie
że aż cudownie fałszowała,
że dostała owację na stojąco.

Tu już po tym z mikrofonem do członków zespołu podchodzi:

https://photos.app.goo.gl/1Atg2LENvSDEFBBs5


Widać jaki ma fajny kontakt z publicznością.

Ja nie mogłam się napatrzeć na jej ruchy, gibkość, ręce pływały i falowały, jakby kości nie miała..
Nie ...no to już lekka przesada, w sumie...ręcznik wypierze i będzie wszystkim pokazywać.
Idę oglądać filmiki, dzięki.

O tych kościach ja też pomyślałam.
Ileż to wymaga godzin ćwiczeń, bólu, wyrzeczeń (szczupła sylwetka),
żeby tak tańczyć.

A może nie wypierze?



Alodia wspomniała w ciuchci o kondycji Hausera
a ja dodam, że ten młodziak grający na perkusji,
to dopiero ma kondycję.
Godziny na siłowni nie są mu obce, co widać.
Ten czarnoskóry perkusista robił sobie przerwy,
nie w każdym utworze grał
a ten "biały" harował równo prawie trzy godziny.

To po Hauserze następna moja "miłość"
a tej maestrii nigdy w życiu nie dorówna
ani nie zastąpi żadne Al.



..................


Od 20 sekundy na tym filmiku to już z prędkością światła
i ciągle szybciej:



https://photos.app.goo.gl/tdJJ3KRuU8JRvgBL7




A że Hauser czaruś,
to widać na tym filmiku,
tutaj czaruje razem z "trąbką" pierwsze rzędy:



https://photos.app.goo.gl/1wXqeran7MLEj9pU8



I nie tylko pierwsze rzędy,
widać że w naszym przedziale wiekowym dużo osób.
"Łaził" po widowni,
wie jak "rozpalić" publiczność,
choć i bez tego było gorąco:


https://photos.app.goo.gl/QBuxAWDnKiUuVmYw6

Na pewno był to jeden z punktów scenariusza, ale wiesz Żabo że mnie też rozpalił

Tak, masz rację,
ten facet ma w zwyczaju "mieszać się" z publicznością na koncertach,
widać to na niektórych klipach na You Tube.
I nie przeszkadza mu że go ludzie dotykają
a czasem nawet jakiejś starszej pani udaje się go cmoknąć.
Fajnie że i Ciebie "rozpalił",
że nie tylko ja czułam się jak nastolatka.
Tańczyłam między tymi fotelami,
piszczałam i pokrzykiwałam.
Żałowałam że nie umiem gwizdać,
nade mną jedna starsza pani potrafiła.



Jeszcze wrócę do tego koncertu (bo warto)
ale teraz na chwilę oderwę się,
bo tyle tematów czeka...

Leeds, listopadowy wypad tam,
była okazja a i czasem mam tam sprawy.
Miasto chyba ładniejsze od Manchesteru,
centrum takie bardziej przyjazne,
kanały, jest gdzie pospacerować.
Centrum Manchesteru to gęsta zabudowa,
nieprzebrane tłumy ludzi,
węzeł komunikacyjny tramwajów w samym centrum,
oczopląsu można dostać od ich ilości w żółtym kolorze.
Leeds (nie licząc sąsiedztwa galerii),
jakby spokojniejsze.


W centrum Leeds,
taka sobie barka która "robi" za punkt sprzedaży książek i nie tylko.





...............





Na górnym pokładzie ogródek, można wypić kawę:



................




I zejście pod pokład:





.......................................








.......................................






Można też kupić kwiatki:





.................









................







................














........................................




Książki nowe i stare:




.......................................









Można przysiąść, poczytać, choćby i całą książkę:






....................






Opony, krasnoludki czy inne "ozdupki" tego typu
(właśnie tak, nie "ozdóbki") w ogrodach,
budzą we mnie pewien odruch
ale tu opony w charakterze kwietników,
oblecą:







................

To możemy tej pani pozazdrościć umiejętności, wiesz...ja też nie potrafię gwizdać.
Przy takiej muzyce i takich występach, chyba tylko głuchy by się nie ruszył, nogi same rwą się do tańca.
Podoba mi się ta barka, niby niewielka, a tyle tam atrakcji.

Kiedyś próbowałam się nauczyć,
(w młodości bywałam na meczach pierwszoligowej Stali Mielec
i bardzo by się wtedy przydała ta umiejętność. )
Ale nie udało się, za trudne dla mnie.


Nawet na występie Cliffa Richarda, którego przecież kochałam od młodych lat,
nie ogarniało mnie takie "szaleństwo".


Skoro wspomniałaś ten występ,
to wrzucę ostatni już post o tym,
bo jak "pójdę dalej",
to już nigdy nie wrócę do tematu,
jak to już wiele razy bywało.



To jest kawałek na który czekałam,
Hauser przedstawia w nim muzyków z zespołu.
Wprawdzie solówki poszczególnych muzyków bardziej mi się podobały w klipie na You Tube,
ale tu też niczego sobie.

Ten czarnoskóry perkusista
(heh, hej Motylek, ten Ci się bardziej podobał),
tak bardzo się starał,
że aż mu pałeczka wypadła.
Dopiero n-ty raz oglądając filmiki można zauważyć takie smaczki,
które są dodatkową wartością w koncertach na żywo.
Fajne imię tego czarnoskórego, Lazarro
ale ja i tak wolę tego drugiego perkusistę.





https://photos.app.goo.gl/4oWhiC2GE1bzv6mi9

W tym kawałku widać,
że na perkusji "haruje" tylko ten "mój" perkusista,
Lazarro tylko na tamburynie coś tam albo klaszcze.

Solówka gitarzysty więcej niż niezła.

A i jeszcze jedno, te krzyki w tle to nie moje,
to chłopaków siedzących nade mną.

To był ostatni kawałek,
potem były cztery bisy.


https://photos.app.goo.gl/U4vdcyrQ9HniUhP57



Trzy bisy były szalone,
ostatni na wyciszenie emocji,
to nieśmiertelne Mercurego i Queen
"The show must go on".

https://photos.app.goo.gl/Ts1maVg8HHUmF6LF6




................


A po koncercie dalsze emocje,
bo ta hala Arena jest w samym centrum
i w dodatku przylega do największego w Manchesterze dworca Victoria.
A że w tym czasie co koncert odbywał się jakiś mecz,
to powrót taksówką czy tramwajem był absolutnie niemożliwy,
trzeba było przeczekać tę nawałnicę ludzi w jakiejś równie zatłoczonej knajpce,
bo raz że sobota i wszyscy się bawili,
a dwa, że wszyscy tak kombinowali.
Noc zarwana, ciuchy mokre bo lało
a kawałek trzeba było iść,
bo kombinowane środki transportu
ale dla takich wydarzeń warto (jeszcze) trochę żyć.

Faktycznie wymiata, musi mieć silne ręce.
Żabo, słuchać, że to nie Ty krzyczysz, to nie Twój głos.
Ale emocje...
Jak on doskonale zna swoją wiolonczelę, gra bez nut, bez dyrygenta, każdą strunę zna na pamięć, normalnie mistrz.

Wszystko razem - muzyka, talent, zgrany zespół i światła to naprawdę porywające
i niezapomniane widowisko. Nie dziwię się wyrzeczeniom i szaleństwu widzów,
bo ten spektakl nawet odtwarzany w laptopie robi duże wrażenie.

Bez wizyt na siłowni nie dałby rady.
Oj były emocje a ja nieszczęśliwa,
bo nie miałam jak dać temu wyraz.
Ani gwizdać ani krzyczeć,
jakoś tak rachitycznie mi to wychodziło.
O śpiewaniu ze wszystkimi nawet nie wspomnę,
sama siebie słyszałam jak fałszowałam,
nie mogłam siebie słuchać.
Właśnie, właśnie!
Pomijając stronę techniczną ( ogrom pracy),
to pamięciowe opanowanie tylu utworów to kosmos.
A ma przecież w repertuarze utwory muzyki klasycznej
i masę lekkiego repertuaru.
Grałam na pianinie,
wiem ile razy trzeba było zagrać jakiś utwór,
żeby potem można go było z pamięci,
ot chociażby taką prościznę jak "Dla Elizy".


Dokładnie, talent i charyzma
a i zespół wspaniały,
każdy z osobna muzyk to też mistrz.


Właśnie,
bo stworzyć taki spektakl grając na tak mało popularnym instrumencie jak wiolonczela?
Albo jak ta Carolina na skrzypcach?
Instrumenty strunowe mega trudne "w obsłudze"
i wręcz nudne a tu proszę.


A i dodać muszę,
bo dopiero kiedy kilka razy obejrzałam video zauważyłam, że Hauser kiedy schodzi do publiczności i gra,
to wiolonczelę ma na specjalnych uchwytach wspartą na ramionach.



Miałam ten post zupełnie o czymś innym
ale jeszcze tylko...

Tym utworem "poważnym" zaczął występ
a więc nie tylko repertuar lekki, łatwy i przyjemny ma opanowany
ale przede wszystkim klasykę.
Gra z orkiestrami symfonicznymi,
z największymi tego świata.


Tu jego wejście w oficjalnym stroju czyli garniturku
a więc i repertuar pasujący do garnituru:

https://photos.app.goo.gl/SpneWTYqEqWeCd4x7



Tu też klasyka, melodia znana
ale spokojna a więc średnio chwytliwa:

https://photos.app.goo.gl/xdtbs7iyPSmyuy489



A to fragmenty ścieżki muzycznej z filmu "Piraci z Karaibów",
daje możliwość "pokazania się" od strony technicznej, trudne to.
Szczególnie po 2 min i 13 sek.
Tu też czarnoskóry perkusista się obija,
tylko ten młodziak w akcji:

https://photos.app.goo.gl/AxWDwFuhaaXcYMsf7



Kurcze, miałam post o zupełnie czymś innym
a znów mi się "zeszło" jakoś tak na tego faceta.

Tyle się na bieżąco dzieje,
że trudno planować,
co wkleić.


Wieje dziś ale cieplutko, 15 stopni.
Trudno spacerować,
trzeba kombinować żeby "z wiatrem".


W tej kawiarni czasem piję kawę,
dziś nie da rady,
to jeszcze nie największa fala:







..................







Przynajmniej szyby wymyje.
I trochę dachu:




.....................






To ta kawiarnia, jak nie "zalewa":



.................






Na zewnątrz też nie wypije kawy, chociaż ciepło:





................






Tu gdzie te barierki, to tarasy, dużo schodków,
niewielka plaża.
W czasie każdego przypływu jest to zalewane
ale nie tak gwałtownie:






...........................................








.................






Ten samochód na światłach ma odciętą drogę wyjazdu:


.................




A potem to Straż Przybrzeżna wygoniła przechodniów,
mnie też.

Wrócę do Leeds,
to przedostatni, listopadowy pobyt.

Byłam tam na musicalu "Księga Mormonów".
Tytuł i tematyka mało zachęcająca
ale że to było zaproszenie, to "darowanemu koniowi nie ....".
Jest to komedia i dziwiłam się,
że na taki temat można żartować a jednak:


"New York Times nazywa go „najlepszym musicalem tego stulecia”.
Washington Post pisze, że „to taki wieczór, który przywraca wiarę w musicale”.
A Entertainment Weekly zachwyca się „najzabawniejszym musicalem wszech czasów”.
To "Księga Mormona", dziewięciokrotny zdobywca nagrody Tony
i czterokrotny zdobywca nagrody Olivier za najlepszy musical."

Owszem, może się podobać, śpiewy i pląsy fajne bardzo,
miło spędzony czas.


Ponieważ używanie telefonów i fotografowanie było w tak kategoryczny sposób zabronione,
to nawet ja,
mocno niesubordynowana żaba,
kliknęłam tylko parę zdjęć przepięknej sali teatralnej:




..................







................................................





To jak już w centrum Leeds.
Oprócz fajnych ścieżek spacerowych wzdłuż kanałów,
chcąc dojść do jakiejś kawiarni czy żeby coś zjeść,
trzeba przejść przez takie wewnętrzne arkady w centrum.
Można tak chodzić i chodzić,
łączą się one,
wchodzi się z nich do sklepów, galerii, restauracji.

Przypominają arkady i mediolańskie centrum handlowe,
równie piękne.

Dopiero zaczynali je świątecznie dekorować,
jeszcze skromnie ze świecidełkami:






....................










......................................








...................
























...................










.........................................








..................










........................................











....................








.........................................






Tyle tylko fajnie,
że wszystko pod dachem,
w razie deszczu nie moknie się:







...................

Jeszcze chwila w Leeds,
bo miasto ładne, przynajmniej centrum.

Jak budowle z okresu wiktoriańskiego to ładne,
to jest fragment tego centrum z tymi arkadami:





.................





Tu na filmiku jakaś katedra i kuranty,
pomyślałam że to fajne.
Ale one grały i grały, byłam w tamtym miejscu ok. 15 minut, grały,
oddaliłam się a je ciągle było słychać.
Zacięły się czy co?

https://photos.app.goo.gl/EXe7c7guvk9RbpCK9



W tym miejscu jeszcze było słychać te kuranty,
do tego dochodził głośny szum wody z tej kaskady,
pomyślałam o mieszkańcach,
widać można się przyzwyczaić do hałasu:




................






I jak już jestem przy blokach,
to taka ciekawostka
i jeden z przykładów "twórczości" angielskich budowniczych.
Balkony (te małe) bez drzwi balkonowych,
to często się tu zdarza.
W Anglii jest mało balkonów w blokach
a jak już są, to zwykle mają podesty z desek.
To wręcz niewyobrażalna głupota (bo jak to nazwać?) te deski.
W tym klimacie,
to drewno szybciutko diabli biorą i konieczna wymiana desek.
Ale to ktoś musi robić
i może to jeden ze sposobów zmniejszania bezrobocia?

Mój starszy syn jak przed dwudziestoma laty przyjechał do Anglii,
na początku wynajmował mieszkanie,
wyszedł na balkon na którymś tam wysokim piętrze
i noga mu wpadła w przegniłą deskę.
Bał się ruszyć, żeby reszta desek się nie zapadła,,
wyciągali go wezwani strażacy.


Widać na zdjęciu,
że podłogi na balkonach z desek
a na niektórych nie ma drzwi balkonowych:




.................





Ładnie zamaskowane jakieś drzwi:







..............................................






A ci dwaj faceci dalej pchają te kule,
chyba rok temu ich pokazywałam,
ani centymetra nie udało im się pchnąć:





..................









...................





Ale równie ważne jak doznania artystyczne,
są i doznania kulinarne,
czasem trzeba coś zjeść z przyjemnością
a nie tylko zaspokoić głód.
Internauci na specjalnym forum polecają sobie restauracje, bary, knajpki,
gdzie można smacznie zjeść i nie za miliony.
I zwykle w takich miejscach są kolejki,
nie nudziło mi się kiedy czekałam,
wzrok miałam "zawieszony" na tych kolorach,
tu doznania estetyczne.
To co że sztuczne, kolory to kolory:




.............................................









...................






A te nie są sztuczne:






..................







I powrót wieczorem tymi arkadami,
bo innej drogi z centrum nie ma.
I dobrze.







...........................................











.........................................

Wspominałam w poprzednim poście o jedzeniu
i naszła mnie taka refleksja,
że już jedenasty rok mieszkam w Anglii
a tak naprawdę nie umiem wymienić więcej jak dwóch potraw,
charakterystycznych dla kuchni angielskiej.
Steki to byłoby jedno danie
i drugie to ta słynna ryba z frytkami w papierowym opakowaniu,
która najlepiej smakuje na plaży.

I właściwie tu w Anglii nie ma restauracji,
które serwowałyby tylko jakieś tradycyjnie angielskie dania.
Jest multum restauracji tajskich, wietnamskich, chińskich,
japońskich, koreańskich czy innych egzotycznych.
Są też włoskie ale tu głównie pizza i makarony.
Czasem spotyka się polskie restauracje
a w nich schabowy i pierogi, pierogi, pierogi.
Utarło się tutaj,
że w polskiej kuchni królują pierogi.
Ja mieszkając w Polsce nigdy nie robiłam pierogów,
tutaj znajomi angielscy którzy już wpraszają się na parapetówkę, przebąkują o pierogach.
Akurat, już się widzę jak lepię te pierogi,
gotowe kupię.


Natomiast te dalekowschodnie knajpki,
jedzenie mają niezwykle smaczne i na maksa urozmaicone.
I spełniają wszystkie życzenia i zachcianki klientów bez mrugnięcia okiem.
To co w poprzednim poście na zdjęciu wygląda na makaron,
to i owszem, jest makaronem
ale z mąki ze zmielonych wodorostów.
Jako że nie jem węglowodanów,
to w takich dalekowschodnich kuchniach,
nie mam problemu z wyborem dań.



Menu śniadaniowe bez węglowodanów?
Bez problemu, w każdej knajpce "dalekowschodniej".
To zapiekane z sezamem to banany:






...........................................





Najprostsze danie obiadowe,
te dwa żółte kawałki to nie ziemniaki,
to brzoskwinie:





......................................






Anglicy obrażają się,
jak stwierdzić że ich kuchnia jest fuj.
Ale jak zapytać co jadają,
to strzelają egzotycznymi nazwami
a z dań angielskich to tylko tego steka potrafią wymienić.
U nich stek w niedzielę w restauracji obowiązkowy,
jak w Polsce schabowy.




Po sztormowej pogodzie......




..................

Listopadowe popołudnie w Sidmouth.
Miasteczko w Devonie oddalone o 2 godziny drogi,
moje ulubione bo pomarańczowe.
Pokazywałam je tu będąc latem,
zimą też ale tym razem coś innego i inaczej.



Tak dla przypomnienia,
to miasteczko do którego idzie się skalną półką
obok pięknych pomarańczowych klifów
a i morze i piasek z racji koloru tych klifów,
jest tu inne trochę.






...................








....................





I te półkoliste fale cofającego się morza,
niezwykłe takie
a to dlatego że są małe wysepki i woda musi je "opływać".


Widać na zdjęciu że te pomarańczowe klify, nagle przechodzą w białe, też ładne.


...................









...................







Był odpływ,
morze odsłaniało skały i piasek innego koloru
niż gdzie indziej.



....................




Ludzie lubią spacerować w czasie odpływu po nasiąkniętym wodą piasku
a już psy szczególnie.
Tu widać tę półkolistą falę:






...................







....................








....................







..................








..................








................