senior.pl - aktywni w każdym wieku

Chyba cygani to AI, ptak to raczej nie, ale samolot może zostawić taki ślad.
Jak ktoś jest przyzwyczajony do rozświetlonych i głośnych kurortów, to może dziwnie się tam czuć.

Przecież AI nie pisze o ptaku.

Żebyś wiedziała, dziwnie się tam czułam, cisza, spokój, bezruch wręcz .....
Nie żebym lubiła gwar i tłumy
ale tam było wyjątkowo spokojnie.

A co Ty jeszcze nie śpisz?

Żabo czy na wyspie Kos jest lotnisko? Mam nadzieję, że nie.
Pozdrawiam

Cześć Żabo i Gratko.
No fakt, ptaka sobie dorobiłam.
Już byłam w drodze do spania, musiałam wyłączyć komputer i przy okazji wpadłam do Anglii.

A dlaczego nie?
Że za mała ta wysepka?
Jest lotnisko a w sezonie to konkretnie "obłożone",
bo to popularne miejsce,
mnóstwo turystów.


Typowo wypoczynkowe miejsce,
do zwiedzania niewiele,
chociaż platana ojca medycyny Hipokratesa,
musowo trzeba zaliczyć.
Pod tym drzewem podobno Hipokrates nauczał swoich uczniów:


................



To okrężną drogą szłaś do łóżka.

Buxton,
pokazywałam już to miasto,
ostatnio byłam coś tam odebrać.



Jesiennie:



............................................









..........................................








Spacer wokół miasta,
bo samo miasto już znam.
Męskie osobniki,
niestety, to przyszłe steki:




...................





Przy parkingu mnóstwo dzikich królików.
Widuje się takie króliki
ale zwykle to są tak dzikie,
że nie ma możliwości się do nich zbliżyć a tu.....





..................



https://photos.app.goo.gl/kNJPPTDA9SYMW3Jz7




Kiedyś jak pokazywałam różne wejścia, furtki do ogrodzonych lasów w Anglii,
Zulka mówiła,
że to są drzwi do lasu.

To tu proszę, są prawdziwe drzwi do lasu:





.................





Pojechałam tam odebrać swoje "dzieło".
W Buxton jest takie miejsce Pottery Painting,
to pracownia gdzie można sobie coś samemu ulepić z gliny
czy pomalować jakąś ceramikę,
później to zostanie wypalone w piecu
i jest za jakiś czas do odebrania.





....................................



Ja jako ten antytalent artystyczny,
wybrałam najprostszą ceramikę,
nabazgrałam co tam umiałam (figury geometryczne potrafię),
kolorów upchałam ile się dało
i o dziwo! lubię to moje dzieło.
Jest kolorowe, energetyczne,
nie trzeba się zastanawiać co to,
bo widać że totalnie nic.
Ale kolorowe!




........................................

Poranny spacer, pobliski park.

Wiewiórek tam zatrzęsienie:




...............




Do tego parku bez orzechów wejść się nie da,
wiewiórki wręcz gonią za człowiekiem,
przyzwyczajone do karmienia:




...............









..................






Takie zauważone, choroba jakaś
ale "widowiskowa:



.................





Tu już suchy liść:




...............................................



Ten sposób upamiętniania bliskich (fundowanie ławek),
podoba mi się, wspominałam już o tym:




..................




Dziki bluszcz ale w jakie piękne kolorystyczne wzory:



..................





I ostrokrzew jesienny:



..................

Cześć.
Czasem tak mam.
I nawet nie mogłam przysiąść na wycieraczce, taką wycieraczkę miała tylko Alka.
Też mi się podoba.
Tak chyba jest we wszystkich parkach, podchodzą nawet do ręki, a moje ogrodowe unikają zbliżeń z człowiekiem, chociaż obok śmigają.

Dużo drogi nadłożyłaś.
Fakt ale Ty sprawiałaś dużo "kłopotów wychowawczych",
te późne powroty....
A wycieraczka Alki była niezwykła.

Miało być o czymś innym ale skoro napomknęłaś,
to "pociągnę" temat upamiętniania bliskich w Anglii.
Krótko, bo wyjść muszę.

Jest taki park a właściwie to rezerwat raczej
a w tym rezerwacie las.
Widać na zdjęciu że przy każdym drzewie jest słupek betonowy a na nim tabliczka:





......................................





Na każdym słupku jest tabliczka z nazwiskiem osoby,
dla której posadzono dane drzewo.
Drzewa już duże, bo i daty śmierci tych osób odległe.
Ten las nazywa się "Życie dla życia",
ładnie.....





....................................

Krótki spacer po wyspie Kos.

Wysepka w okrutnym (bo gorącym) klimacie,
to roślinności niewiele.
Drzewko cytrynowe ma się dobrze
ale drobniejsze rośliny wymagają podlewania,
widać na ziemi węże ogrodowe,
z których sączy się woda.

Pod drzewkiem przystojniak:




................





I jeszcze jeden "kawaler do wzięcia":



..........................................








Palma daktylowa:

.......................................







........................................



I daktyle, tu jeszcze niedojrzałe:






.........................................








....................

Jeszcze na wyspie.


Poza strefą hotelową sucho, pusto,
nie ma na czym "oka zawiesić":



...............







Trudno wypatrzyć coś dziko rosnącego.



"Zdjęcie przedstawia pankracjum nadmorskie,
znane również jako lilia piaskowa lub żonkil morski."







.............................................






To lantana pospolita, mocno trująca roślina
ale patrzeć można:






..........................................






Te "palemki" to:

"Roślina na zdjęciu to cibora zmienna (Cyperus alternifolius),
często nazywana też papirusikiem lub palemką parasolowatą."


Śmieszna nazwa:



...................................






W tym pustynno- kamienistym krajobrazie
nawet pomidorki koktajlowe
były pewną atrakcją:






...........................................




Zapomniany w polu arbuz:





..................................







Bugenville doskonale sobie tam radzą w suszy,
natomiast ta moja w doniczce to pijus jakiś,
ciągle ją muszę podlewać.







......................

Cześć.
Fajni kawalerowie do wzięcia.
Kiedyś miałam takiego papirusika w doniczce w domu, pamiętam, że do ziemi sadziło się go odwrotnie, palemką do dołu.
Bugenville śliczna, ale u nas to jest z nią trochę zachodu, na zimę trzeba brać do domu.
Dziwne, że jeszcze nikt nie skusił się na tego arbuza.

Hej Żabo!

Zadziwiłaś mnie informacją że na Kos jest lotnisko. Pasował mi tam bardziej transport morski

Rośliny potrafią się przystosować do trudnych warunków życia,
ale woda im potrzebna tak jak i nam, a pankracjum nadmorskie
- bardzo ładne - kojarzy mi się z naszą tatrzańską trzykrotką.
Żonkila też przypomina budową kwiatów.
Podziwiam rośliny alpejskie, które rosną na skalistych zboczach,
skąd woda spływa natychmiast po deszczu i jakoś dają radę spijając rosę .

Przypomniałam sobie, że rzeczywiście,
bywają te "palemki" w doniczkach.
Ale że "nogami do góry" się je sadzi?


Fakt, deszczu nie lubi, wiatru też,
ja na południu miałam ją cały rok pod szkłem.
Tu w szklarni nie ma sensu jej trzymać,
bo przecież trzeba czasem na nią zerknąć.
Przez zimę w domu stała i późno zaczęła kwitnąć.
A jak stała w tym przeszklonym konserwatorium,
to 3 razy w roku kwitła.
Miejscowym on nie dziwny
a turyści mają w hotelach do każdego posiłku.

Ale to daleko od granic Grecji,
długo trzeba by płynąć.
A ileż to roboty wyasfaltować pas startowy
i jakiś barak postawić do odpraw.


Dają radę.
Ileż ja się napatrzyłam na różne
kwitnące pięknie rośliny i porosty na skalistych klifach.
I im trudniejsze warunki,
tym kwiaty barwniejsze
i piękniejsze.

W skałach, kamieniach, szczelinach,
takie pierwsze z brzegu zdjęcia
co się nawinęły:


................







................



To tylko "mignę" wyspą:



Na horyzoncie Turcję widać:




...................



Można i tak:

https://photos.app.goo.gl/VHVaUa8ac444RJcN8





Tu też na horyzoncie Turcję widać:

https://photos.app.goo.gl/YHbYTmKxYShVbMJi6





.................






..................








...............................................

Ktoś mi podpowiedział, że nie ma filmiku,
tylko powtórzone zdjęcie.

To tutaj i że można też tak:

https://photos.app.goo.gl/9KV2eP6YjbC5weBs9

I krótki dorzucę:

https://photos.app.goo.gl/1w2AsFGKBdyYdATR7